زمانه شد متحير ز سخت جاني ما.

۱- 

ولی عجب سال جان فرسایی بود برای ما ! 

خدایا شکرت که امسال تموم شد ، خدایا شکرت که دووم آوردیم.

من خیلی 1ی کشیدم خیلی ...وقتی میگم خیلی یعنی واقعا خیلی... نه چیزی که خودم بگم ، هرکی منو از نزدیک بشناسه میگه اینو 

اما عوضش یه آزادی و رهایی بزرگ به دست آوردم. اینکه دیگه از  هیچی نمیترسم. دیگه هیچ ترسی برام باقی نمونده. میدونم ناراحت میشم ، غمگین میشم اما دیگه از هیچی نمیترسم و به یه پذیرش بزرگ رسیدم.

۲- 

وقتی داشتم فیلم coda رو نگاه میکردم، تقریبا اواسطش غصه خوردم برای روبی و فکر کردم و حتی مطمئن بودم که دیگه هیچی درست نمیشه. اما وقتی به آخرش رسید دیدم که  نه، بعضی وقتا میشه ... 

همیشه وقتی خیلی نا امید میشم ، یاد همین فیلم میافتم ، یاد وسط های فیلم  و آخر قشنگش.

گاهی میشه ، نباید پرسید چطوری یا چگونه ، چون توی مخیله ی انسان،  توی منطقش شاید نگنجه ، اما میشه ، بهش میگن «معجزه ✨»

۳. کاش برای منم بشه