از همان وقتهایی که دلم می خواهد فریاد بزنم به آواز قناری های مسلخ دیده مومن باش ...!!!
از همان وقت هایی که لبخند می زنم و زمزمه می کنم من و تو آبروی مونده ی باغیم و بار آور ...
از همان وقتهای دلتنگی که جلوی آینه می خوانم اگرچه خسته از حمل این بغض های طولانی
از همان وقتهایی که می گویی بیا اشکات و نذر شونه ی من کن ...
از همان وقتهایی که می فهمم حریم امن باقی ماندنیم چرا که به آواز قناری های مسلخ دیده مومنیم .
برچسب: غمنومه,
نویسنده: کیارش امینی